Cekic, kadın ve azınlık olarak kamusal tartışmalara katıldığında çok sayıda nefret e-postası ve tehdit aldığını, bunu çocuklarına söylemediğini anlattı.
Oğlu Roskilde Festivali'ne giderken bir kural koydu: Yardıma ihtiyacı olursa gece yarısı bile olsa annesini arayacak.
“Tren istasyonunda yalnız durduklarını bilirsem ve çok nefret e-postası aldığım bir dönemse, neredeyse nefes alamıyorum” dedi.
Sesi titreyerek, dışarıdan bakanların “Ah, göçmen bir anne. Bu olumsuz sosyal kontrol mü?” diye düşüneceğini, oysa kendisini endişelendirenin bambaşka bir şey olduğunu söyledi.
